Καμιά διασκέδαση δεν είναι τόσο φτηνή όσο το διάβασμα και καμιά ηδονή δεν διαρκεί τόσο πολύ.
~Lady May Montagu~


Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Κανείς δε φανταζόταν πως μια ξέγνοιαστη βραδιά γλεντιού και χαράς θα μετατρεπόταν σε εφιάλτη. Ένα αναπάντεχο ατύχημα κόστισε στην Ιάνθη την τετραπληγία. Σε κλάσμα δευτερολέπτου είδε τα όνειρά της να γκρεμίζονται και πίστεψε για λίγο πως δεν άξιζε να ζει μια τέτοια ζωή. Όμως βρήκε τη θέληση και το κουράγιο να αγωνιστεί και να διεκδικήσει όσα της ανήκαν. Και η ζωή πήρε τον δρόμο της και τα όνειρά της άρχισαν να γίνονται πραγματικότητα.
«Αν μπορούσα, θα άπλωνα τα χέρια να τον σφίξω στην αγκαλιά μου, να τον γεμίσω με φιλιά… Αλλά δεν μπορούσα, γι’ αυτό έπρεπε να τον κάνω πέρα, γιατί ήταν μια αταίριαστη αγάπη. Αυτή η αφοσίωσή του με πλημμύριζε ευτυχία και φόβο. Ευτυχία γιατί ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα δε φαντάστηκα πως θα βρισκόταν κάποιος να με αγαπήσει σε σημείο που να θέλει να με παντρευτεί. Φοβόμουν να πιστέψω στη διάρκεια του ενθουσιασμού και στη γνησιότητα της αγάπης του. Με φόβιζε η δύναμη του πάθους του, έμοιαζε με ξέχειλο ορμητικό ποτάμι που στη βιασύνη του παρασέρνει ό,τι βρεθεί στον δρόμο του… Απ’ την άλλη, υποκλινόμουν με δέος μπρος στην ανιδιοτέλεια της αγάπης του. Δεν ήξερα αν η δική μου μπορούσε ποτέ να φτάσει το μέγεθος της δικής του. Γιατί η δική μου αγάπη ήταν ήπια, τρυφερή· δεν έκανα καμιά υπέρβαση, ούτε θυσία για να τον κατακτήσω».
Μια ιστορία για την πίστη στον άνθρωπο και τη δύναμη της αγάπης.


Γνώρισα τη συγκεκριμένη συγγραφέα μέσα από το βιβλίο της "Κρατήσου από τα όνειρά σου", ένα παραμύθι για την προσφορά και την αγάπη που με άγγιξε ιδιαίτερα. Με το συγκεκριμένο όμως, η συγκίνηση κορυφώνεται. 
Η υπόθεση διαφέρει από πολλές. Η συγγραφέας καταπιάνεται με ένα θέμα λεπτό, ιδιόμορφο και ... απαγορευτικό κυρίως-ευτυχώς όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό πλέον- στην ελληνική κοινωνία, μα και τόσο αληθινο.
Τετραπληγία. Από τη μια στιγμή στην άλλη, με μια ριπή ενός ανέμου, με τη δύναμη και τη χαρά των νιάτων, εκεί που νομίζεις πως κρατάς στα χέρια σου το μέλλον, έρχεται το απροσδόκητο..αυτό που το άκουγες μα δεν ήξερες, αυτό που πίστευες πως δε θα σου συμβεί..
Εξαιρετικές ψυχολογικές περιγραφές, γλώσσα απλή και δυνατή, μέσα από έρευνα και στοιχεία, μέσα από αλήθειες και πίκρες, χωρίς γλωσσικές εξάρσεις και υπερβολές η συγγραφέας φέρνει πιο κοντά σε όλους μας ένα θέμα τόσο κοινό μα και τόσο σκληρό, το οποίο καταφέρνει να το παρουσιάσει με την απαιτούμενη ευαισθησία και αισιοδοξία.
Πίστη στη δύναμη του ανθρώπου να αγωνίζεται ενάντια σε όλα, ακόμη και όταν βρεθεί στο απόλυτο σκοτάδι. Αυτό είναι το κίνητρο. Αυτη είναι η ελπίδα. Τα άτομα αυτά καταφέρνουν να μας το αποδεικνύουν καθημερινά σε πείσμα των καιρών και των ανθρώπων. 

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Κάθε που μετρούσε τα παιδιά του ο μπαρμπα-Γιώργης ο Μαυράκος τα έβρισκε εννιά· εφτά αγόρια, δυο κορίτσια.
Μα ήρθε κάποτε ο πόλεμος και η γερμανική κατοχή· οι αριθμοί άλλαξαν, η φαμελιά του φυλλορροούσε
σαν τα πλατάνια στην καρδιά του χειμώνα.
Πολλά άλλαξαν... Ο ένας γιος του, ο Μηνάς, σήκωσε παντιέρα κι έβαλε στόχο να εκδικηθεί τους αδικοχαμένους αδερφούς.
Μάνιασε ο γέρος και τον έδιωξε από το σπίτι.
Κι ύστερα... Δίνη ο πόλεμος, λαίλαπα η ζωή, που τον παρέσυρε στο διάβα της.
Βγήκε στο βουνό και έγινε αντάρτης με τον ΕΛΑΣ. Η καρδιά του στην πόλη, έξω από το σπίτι της Κρινιώς, να παραφυλάει μήπως και τη δει.
Μα στεκότανε μακριά, πολύ μακριά, τόσο, ώστε να μην κινδυνεύει από τον Διονύση, τον ορκισμένο εχθρό του και αδερφό της.

Το έψαχνα πολύ καιρό και όταν τελικά το βρήκα έκανα αρκετές εβδομάδες να το τελειώσω. Οι πολλές υποχρεώσεις ήταν αυτές που με κρατούσαν μακρια από αυτό το υπέροχο ανάγνωσμα, κι όμως, κάθε φορά που άνοιγα τις σελίδες του βυθιζόμουν σε μια ιστορία πλούσια από ιστορικά και μυθοπλαστικά στοιχεία.
Ο συγγραφέας περιγράφει έναν κόσμο πολέμου, του δικού μας πολέμου, κατοχή και εμφύλιος, μεταπολεμική Ελλάδα, μέσα από τα μάτια ενός νέου οραματιστή, ιδεαλιστή, σκληρό μα και ευαίσθητο, ένα νέο που δεν παραδίδεται και αγωνίζεται ενάντια σε όλους, ακόμα και ενάντια στο φανερό "κατηγορώ" της μάνας για τη ..λιποταξία του από την οικογένεια και τη φυγή του στο βουνο.
Εικόνες, ήχοι, αρώματα, ελπίδες, πόλεμος και βασανιστήρια κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον, η αγωνία κορυφώνεται και σε συνδυασμό με μια γραφή απλή μα στιβαρή, χωρίς πλατειασμούς και ηχηρά λόγια, παρακολουθούμε την πορεία της Ελλάδας και των ανθρώπων  που τη διαμόρφωσαν. 
Ανθρώπων που αν και πίστεψαν και διαψεύστηκαν, αν και αγωνίστηκαν και ηττήθηκαν, κινήθηκαν μπροστά για ένα ιδανικό και ένα φιλότιμο. Ένα σκοπό. Και ίσως είναι αυτό που μετράει τελικά, για να συνεχίσουμε να προχωράμε..

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017


Ύστερα από τέσσερις εξευτελιστικές υποθέσεις μέσα σε έναν ολόκληρο χρόνο, ο κυνικός και άξεστος ντετέκτιβ Νίκος Μάντης βρίσκεται αντιμέτωπος με δύο σημαντικές προκλήσεις: τον ποιητικά σκηνοθετημένο φόνο μιας υπερήλικης, εκκεντρικής και πάμπλουτης πρώην ιδιοκτήτριας πορνείου, λάτριδος του ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη, και τη συνάντησή του με το δόκτορα Ξενοφώντα Δαρείο, αλεξανδρινό αρχαιολόγο, παθιασμένο καβαφιστή και πρώην καθηγητή στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ο οποίος συγκεντρώνει πάνω του ό,τι ακριβώς σιχαίνεται ο Μάντης. Είναι μορφωμένος, μυστηριώδης, απόκοσμος και, κυρίως, ομοφυλόφιλος.
Καθώς στην Αθήνα και την Αλεξάνδρεια οι καβαφικοί φόνοι διαδέχονται ο ένας τον άλλον σαν μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων, οι δυο αλλόκοτοι συνεργάτες αποδύονται σ’ ένα ασθματικό κυνήγι για να ανακαλύψουν πρώτοι το μυστικό που φυλάσσουν πεισματικά τρεις γριές πόρνες στην αινιγματική Λέσχη της Ιθάκης και να λύσουν την ιεροτελεστική ακολουθία των εγκλημάτων νιώθοντας στο πετσί τους τους στίχους του λατρεμένου ποιητή:
Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν...
 


Να λοιπόν και ένα πολύ καλό αστυνομικό βιβλίο από έναν αγαπημένο συγγραφέα.
Εισχωρώντας μέσα στο κλίμα της εποχής και της ψυχοσύνθεσης του Καβάφη, με αναφορά σε ποιήματα και έννοιες καβαφικά ανεπανάληπτες και διαχρονικές, μέσα από ρομαντικούς και ευφάνταστους διαλόγους η ιστορία σε κατακτά ολοκληρωτικά.
Ήρωες αρμονικά ταιριασμένοι, αν και διαμέτρου αντίθετοι μεταξύ τους ως χαρακτήρες, αναζητούν την αλήθεια του μυστηρίου, με παράλληλη αναζήτηση του αληθινού εαυτού τους, μαζί με χιούμορ και συγκίνηση.
Το απήλαυσα πραγματικά, και σκέφτηκα πως έχω καιρό να διαβάσω τον ποιητή του έρωτα και της ομορφιάς, του ανθρώπου που μετέτρεψε τον πόνο και το "ελάττωμα" του σε "τραγούδι", ικανό να αντηχεί στους αιώνες.

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017


Στο είδωλο του καθρέφτη έβλεπα το μπουντουάρ με τις κούκλες ματριόσκα στημένες στη σειρά. Έκλεισα τα μάτια μου και φαντάστηκα μια χρυσή γραμμή να εκτείνεται από τη Σαγκάη ως τη Μόσχα. «Μαμά, μαμά», είπα από μέσα μου, «να προσέχεις. Κοίτα να επιζήσεις και θα επιζήσω κι εγώ, μέχρι να μπορέσουμε να ξαναβρεθούμε».
Η Λευκή Γαρδένια, ξεκινώντας από μια περιοχή κοντά στα σινο-ρωσικά σύνορα κατά τις τελευταίες μέρες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αφηγείται την ιστορία μιας μητέρας και μιας κόρης που τις χωρίζει ο πόλεμος. Σε μια συνοικία της πόλης Χαρμπίν, καταφύγιο για τις ρωσικές οικογένειες από την εποχή της ρωσικής κομμουνιστικής επανάστασης, η Αλίνα Κόζλοβα πρέπει να πάρει μια οδυνηρή απόφαση αν επιθυμεί να ζήσει η μοναχοκόρη της, η Άνια.
Η Λευκή Γαρδένια διατρέχει κουλτούρες και ηπείρους, από τα μαγευτικά νυχτερινά κέντρα της Σαγκάης ως τη σκληρή ψυχροπολεμική σοβιετική Ρωσία της δεκαετίας του 1960, από ένα ερημικό νησί στον Ειρηνικό σε μια νέα ζωή στη μεταπολεμική Αυστραλία. Και η μητέρα και η κόρη πρέπει να κάνουν θυσίες, αλλά μήπως το τίμημα της επιβίωσης είναι πολύ υψηλό; Και, το σημαντικότερο, θα ξαναβρούν η μία την άλλη;

Ένα συναρπαστικό, καλογραμμένο αφήγημα
για τη νοσταλγία και τη συγχώρεση, γεμάτο επεισοδιακά συμβάντα και ιστορικές λεπτομέρειες.


Ένα βιβλίο παράξενο. Όχι τόσο από άποψη ιστορίας και θεματολογίας, όσο από την όλη ατμόσφαιρα και αίσθηση που μου μετέδιδε. Άργησα να το τελειώσω και δεν ήταν λόγω των χριστουγεννιάτικων εορτών. 
Η αρχή δύσκολη, λίγο αδιάφορη, λίγο κακογραμμένη, χωρίς νεύρο και ζωντάνια, μια ηρωίδα "αδιαμόρφωτη", χωρίς χαρακτήρα. Η  γραφή λίγο άτονη και φλύαρη σε ορισμένα σημεία πολλές φορές κουράζει. Η πλοκή απλά συνεχίζει και είναι από εκείνες τις στιγμές που κοιτάς ανυπόμονα τα άλλα αδιάβαστα βιβλία στη βιβλιοθήκη σου προσδοκώντας να αρπάξεις κάποιο άλλο και να αφήσεις αυτό που κρατάς ξεχασμένο στα αζήτητα.
Ευτυχώς όμως από το δεύτερο μέρος κι έπειτα όλα αλλάζουν. Η ιστορία και οι ήρωες "ανθίζουν", ιστορικά στοιχεία συμπληρώνουν την πλοκή, η αφήγηση αποκτά παλμό κ ενδιαφέρον.
Απλά ένα συμπαθητικό βιβλίο λοιπόν, μια ιστορία προδοσίας, έρωτα, αγωνίας και επιβίωσης, ενός ορφανού κοριτσιού, μέσα στο κλίμα έντονων ιστορικών γεγονότων, χωρίς όμως να κατατάσσεται στα βιβλία που θα κρατούσα οπωσδήποτε στη βιβλιοθήκη μου.
 

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016


Παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1937, η Σέφι Μπλέικ ερωτεύεται τον Άμιας Τρόι από την πρώτη στιγμή που τον αντικρίζει σε μια παραλία της Κορνουάλης. Εκείνος, όμως, την εγκαταλείπει για να πολεμήσει στο πλευρό των Δημοκρατικών, στον ισπανικό εμφύλιο. Με ραγισμένη καρδιά, η Σέφι αναγκάζεται να αντιμετωπίσει μόνη της τις συνέπειες της εφήμερης σχέσης τους και να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή στο Λονδίνο, ως βοηθός του διάσημου δημοσιογράφου Τσάρλι Μπράντφορντ. Ο Τσάρλι της συμπαραστέκεται στις πιο δύσκολες στιγμές της, την ώρα που η σκιά του πολέμου απλώνεται βαριά πάνω από την Ευρώπη.
Όταν ο Άμιας εμφανίζεται ξανά στο δρόμο της, η Σέφι πρέπει να αποφασίσει αν θα ακούσει μόνο την καρδιά της ή θα επιλέξει τη βαθιά αγάπη που τη δένει με τον Τσάρλι. Την ίδια ώρα θα προσπαθήσει να περισώσει από τις τρομακτικές συνέπειες του πολέμου ό,τι έχει απομείνει από την οικογένειά της.

Πάντα είχα και έχω ένα θέμα με τα ογκώδη βιβλία: 
με "φωνάζουν", με γοητεύουν, μου υπόσχονται δυνατές συγκινήσεις και βραδιές με ξενύχτι. 
Ωστόσο όταν έρχεται η ώρα τους συχνά απογοητεύομαι, καθώς οι πολλές σελίδες "πληγώνουν" την πλοκή και με αφήνουν με μια αίσθηση απορίας και σύγχυσης.
Με το παρόν βιβλίο -αν και το άρχισα επιφυλακτικά- ταξίδεψα σε μια Ευρώπη του πολέμου,μουντή και φοβισμένη, 
με έναν έρωτα απόλυτο μα και σπαρακτικά ισοπεδωτικό, με ήρωες δυναμικούς και τολμηρούς.. 
τολμηρούς στην επίπονη αλλαγή της ζωής τους, στην άρνηση των θέλω και των ονείρων τους..
Αγωνία, θλίψη, ρομαντισμός, ανατροπές και περιδιάβαση σε περίφημες Ευρωπαικές πρωτεύουσες, κατάφεραν εν τέλει να δικαιώσουν την επιλογή του βιβλίου και να με προβληματίσουν σχετικά με το κατά πόσο είμαστε ποτέ έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε το αύριο, ό,τι κι αν αυτό φέρει..
 

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Ένα βρέφος που αργοσβήνει, μια κατάρα που πρέπει να λυθεί τρεις φορές, άνθρωποι που δοκιμάζεται το κουράγιο τους και ψυχές κυνηγημένες επί σαράντα χρόνια.
Ο Γιώργης και η Κωστούλα είχαν ρισκάρει τα πάντα για να σωθεί η μικρή τους κόρη, η Κλειώ, κι παρόλα όσα τους βρήκαν δεν λύγισαν στιγμή την αγάπη τους. Τριάντα χρόνια μετά η Κλειώ ζει παγιδευμένη σ’ έναν γάμο που βυθίζει τη ζωή της σε κινούμενη άμμο, ώσπου κάποτε αφυπνίζεται και θεριεύει.
Σε δεύτερους ρόλους, η κυρά Δήμητρα με το αλλήθωρο μάτι της, ο γέροντας Τυροθόδωρας με τις συμβουλές του, ο Σήφης με το άσβεστο μίσος του και η καλόγρια Σταυροκατίνα πλέκουν όλοι μαζί το κρητικό υφαντό της οικογένειας Αηδονάκη. Μυστικά, χρησμοί, επαναστάσεις, λυτρωμοί, θαύματα, μαντινάδες, μπαλωθιές, χοροί και γύρω όλα να μοσχομυρίζουν άρωμα από ζεστό ψωμί, λάδι και ρίγανη.

Η απίστευτη ιστορία της οικογένειας Αηδονάκη – ένας ζωντανός θρύλος στα Χανιά.


Ένα ωραίο βιβλίο, συγκινητικό, διδακτικό και ιδιαίτερα "μεταφυσικό" θα έλεγα.
Η υπόθεση πρωτότυπη, οι χαρακτήρες δομημένοι σωστά, η ιστορία κυλά αρμονικά και οι περιπτώσεις εμφάνισης της κρητικής ντοπιολαλιάς δε μειώνουν καθόλου το ενδιαφέρον και την αγωνία του αναγνώστη.
Έντονο το μεταφυσικό στοιχείο, με γοήτευσε αρκετά, με μια κατάρα που λειτουργεί ενωτικά και διαλυτικά ταυτόχρονα για τη ζωή των ηρώων, καταδεικνύει το μέγεθος της επιμονής, της υπομονής και της ανθρωπιάς τους.
Πολλά σημεία παρ' όλα αυτά τραβούν αδίκως σε μάκρος, οι λεπτομέρειες εκεί πολλές και αχρείαστες για να πω την αλήθεια. 
Το σίγουρο όμως είναι πως ακόμα με "στοιχειώνει" η μορφή του Γιώργη, ανθρώπου που συμπυκνώνει τη βασική φιλοσοφία της μικρής ζωής μας: να πορευόμαστε με αγάπη και αξιοπρέπεια, όσο κ αν μας κοστίσει.

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΙΣΛΑΝΔΙΑ, ΤΟ 1829, η Άγκνες Μάγκνουσντότιρ καταδικάζεται σε θάνατο για τη συμμετοχή της στη βίαιη δολοφονία του εραστή της. Με απόφαση του Νομαρχιακού Επιτρόπου Μπγιορν Μπλόνταλ περνάει τους τελευταίους μήνες της ζωής της στο αγρόκτημα του Νομαρχιακού Υπαλλήλου Γιον Γιόνσον, στο ίδιο σπίτι με τη γυναίκα του και τις δυο τους κόρες. Τρομοκρατημένη από την παρουσία μιας φόνισσας η οικογένεια αποφεύγει κάθε επαφή με την Άγκνες. Μόνον ο Τότι, ο νεαρός ιεροδιάκονος εφημέριος, διορισμένος πνευματικός της, προσπαθεί να την στηρίξει και να την συντροφέψει ως το τέλος. Καθώς οι βδομάδες περνούν, η δύσκολη αγροτική ζωή αναγκάζει τα μέλη της οικογένειας να δουλέψουν πλάι πλάι με την Άγκνες. Η ιστορία της ξεδιπλώνεται σιγά σιγά και τόσο το ζευγάρι, όσο και οι δυο κόρες του, συνειδητοποιούν με φρίκη ότι η πραγματικότητα δεν είναι αυτή που νόμιζαν.


 Εξαιρετικο! 
Είχα πολύ καιρό να διαβάσω ένα τόσο όμορφο βιβλίο, που με προβλημάτισε, με "πίκρανε" και με ταξίδεψε σε μέρη αφιλόξενα και μακρινά.
Ιδιόμορφο, ιδιαίτερο από όλες τις απόψεις: σκληρο και πρωτοτυπο απο αποψη θεματολογιας,βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, με ιστορικές αναφορές, εντονες περιγραφες, ανατριχιαστικη αισθηση του αναποτρεπτου κ αναμενομενου τελους.
 Η αγωνία πορευεται παραλληλα με τη θλιψη, η πρωταγωνιστρια αναδυεται ως αγωνιστρια μα κ απλος ανθρωπος μαζι, και με εσωτερικούς μονολόγους συγκλονιστικούς, σε τραβά από το χέρι σε μια μοίρα που ποτέ δε θέλησε, άδικη και ακατανόητη.
Εξαιρετικη μεταφραση, εξωφυλλο και γραμματοσειρα προσεγμενη. Ενα βιβλιο με σεβασμο κ αγαπη προς τον αναγνωστη. 

Καλό μας μήνα!