Χρύσα και Μάχος, Μάχος και Χρύσα. Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι. Ένας μαθητής και μια μαθήτρια. Που μετά γίνονται ένας φοιτητής και μια φοιτήτρια. Και μετά ένας χημικός μηχανικός και μια δικηγόρος. Ζουν στην Αθήνα. Δηλαδή… όχι πάντα. Ερωτεύονται – ο Μάχος περισσότερο από τη Χρύσα. Ταλαιπωρούνται – η Χρύσα περισσότερο από τον Μάχο. Ίσως όμως κι όχι… Ενθουσιάζονται, πενθούν, διασκεδάζουν, πέφτουν και ξανασηκώνονται. Οι δρόμοι τους διασταυρώνονται πολλές φορές, χωρίς όμως ποτέ να συναντηθούν οι δυο τους. Κι αυτό το κάτι παραπάνω, αυτό που όλοι οι άνθρωποι ονειρεύονται να ζήσουν, φαίνεται να τους ξεφεύγει. Γιατί στην αληθινή ζωή τα πράγματα δεν έρχονται πάντοτε όπως θα έπρεπε να έρθουν. Ή μήπως όχι;

Μια ιστορία για δυο ανθρώπους στην ίδια πόλη, ένα βιβλίο για τις χαρές και τις λύπες που φέρνουν μαζί τους τα χρόνια καθώς περνούν, αλλά και για τη μαγεία που μας περιμένει στην επόμενη στροφή, όταν πια έχουμε πάψει να πιστεύουμε σε αυτήν.

Περίμενα εναγωνίως το βιβλίο της στο οποίο αυτή τη φορά στέκομαι επιφυλακτικά..

μου άρεσε, μα και όχι... αχόρταγα διάβαζα τις σελίδες, μα κάπου στη μέση άρχισα να τις προσπερνώ βιαστικά...

μια συνάντηση που αδημονείς να γίνει, συμπτώσεις και στιγμές που φέρνουν κοντά δύο ανθρώπους και παράλληλα τους κρατούν χωριστά..

Η ζωή μας συναντά τον άλλον τη στιγμή που πρέπει, ανάλογα με το πώς ζούμε και τις επιλογές μας. Ωστόσο η στιγμή αυτή για το Μάχο και τη Χρύσα έρχεται αργά και ήρεμα, παρ' όλο που η ζωή τους κυλά δυναμικά και έντονα.

Η γραφή της Κράλλη παρασύρει και εγκλωβίζει μέσα της τον αναγνώστη. Στο συγκεκριμένο βιβλίο όμως απλά παραθέτει τις ζωές δύο ανθρώπων, το οποίο μετά από ένα σημείο προσωπικά με κούρασε.

Ωστόσο στην ανάγνωση όλα είναι υποκειμενικά, το κάθε βιβλίο "μιλά" διαφορετικά σε κάθε αναγνώστη.

Η Χριστίνα Παπάζογλου και ο Αλμπέρτο Ματαλών συναντιούνται στη Θεσσαλονίκη το 1927. Είναι γείτονες και πηγαίνουν στο ίδιο σχολείο. Αυτά είναι και τα μοναδικά πράγματα που τους ενώνουν. Εκείνη είναι ανιψιά του μητροπολίτη της πόλης κι εκείνος γιος μιας εύπορης εβραϊκής οικογένειας.

Ο έρωτας που θα γεννηθεί μεταξύ τους μοιάζει καταδικασμένος. Στη Θεσσαλονίκη του μεσοπολέμου –ένα μωσαϊκό προσφύγων, φτωχολογιάς, αλλά και μιας πλούσιας, ανθηρής ισραηλιτικής κοινότητας– οι κανόνες της κοινωνίας και της θρησκείας δεν αφήνουν άλλο περιθώριο στο ζευγάρι παρά να ακολουθήσει διαφορετικούς δρόμους.

Από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα κι από κει στη μακρινή Βιέννη, ο Αλμπέρτο και η Χριστίνα γίνονται μάρτυρες των ταραγμένων στιγμών πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κι όταν αυτός ξεσπάει, ό,τι ως τότε θεωρούνταν δεδομένο ανατρέπεται μέσα στη λαίλαπα των γεγονότων. Η Χριστίνα, ο Αλμπέρτο, ο Μπενίκο, η Νινόν, η Ρούλα και ο Αστέ- ρης θα κληθούν να αναμετρηθούν με τον εαυτό τους και τις πεποιθήσεις τους, αλλά και με όσα, σε πείσμα των καιρών, ποτέ δεν απαρνήθηκαν.

Έρχονται μερικά βιβλία στα χέρια σου που απλά απολαμβάνεις..

Όλα. Το εξώφυλλο, την ιστορία, τους ήρωες, τις λέξεις, την εναλλαγή σελίδων.

Το συγκεκριμένο με έκανε να θυμηθώ παλιές στιγμές, όπου είχα καθηλωθεί πάνω από ένα ανάγνωσμα, που δεν το έβγαζα στιγμή από το μυαλό μου και με παρέσυρε σε μια άλλη Ελλάδα, που ελπίζω εγώ και τα παιδιά μου να μη γνωρίσουμε ποτέ.

Γεγονότα, ήρωες, πάθη και λύτρωση, το απωθημένο και το απόλυτο, συναισθήματα δυνατά, χαρακτηρίζουν αυτό το βιβλίο, στο οποίο η συγγραφέας χαράζει και δίνει το στίγμα της.

Ο αναγνώστης δονείται από τη δύναμη του ανθρώπου σε όλες τις μορφές της, παρασύρεται από την ιστορία και παρά το μεγάλο όγκο του βιβλίου, δεν το βαριέσαι στιγμή.

Από την αρχή μέχρι το τέλος ταξιδεύεις. Χωρίς φλυαρίες, χωρίς τεχνάσματα, απλά με τη δύναμη των λέξεων που πάντα μπορούν να δημιουργήσουν εικόνες και όνειρα.

Συγχαρητήρια.